سیده ناهید تقویان- تماشا
دکتر محمد ابراهیم انصاری‌لاری با تأکید بر جایگاه استاد احمد پژمان به‌عنوان یکی از پیشگامان موسیقی اصیل ایرانی و از چهره‌های اثرگذار در پیوند موسیقی ایرانی و موسیقی غربی، گفت: افسوس که بسیاری از ما ایرانیان، به‌ویژه در جنوب کشور، بزرگان خود را دیر می‌شناسیم و دیر می‌ستاییم؛ کاش به جای نثار تاج گل بر مزار پژمان، در زمان حیاتش تبسم تحسین و نگاه ستایش را رو در رو به او هدیه می‌کردیم.
این چهره فرهنگی و مدیریتی لارستان، در این آیین با ابراز خرسندی از حضور در این نشست فرهنگی و هنری، از برگزارکنندگان مراسم برای فراهم کردن فرصتی جهت گرامیداشت یاد استاد احمد پژمان قدردانی کرد و اظهار داشت: امروز گرد هم آمده‌ایم تا از شخصیت بزرگی یاد کنیم که از پیشگامان موسیقی اصیل ایرانی و از پیونددهندگان موسیقی ایرانی با موسیقی غربی بود و ادای وظیفه‌ای در برابر جایگاه ارزشمند این هنرمند فقید داشته باشیم.
* ما بزرگانمان را دیر می‌شناسیم
وی با ابراز تأسف از آنچه «دیرشناختن و دیرستودن بزرگان» خواند، گفت: با کمال تأسف، ما ایرانی‌ها و به‌ویژه در بخش‌های جنوبی کشور، گاهی بزرگان خود را دیر می‌شناسیم و دیر می‌ستاییم و گویی در قدرشناسی از زمان و سال‌ها همیشه عقب هستیم.
انصاری‌لاری افزود: شخصیتی برجسته مانند استاد پژمان، هرچند در سال‌های پایانی در کنار ما و میان ما نبود، اما در جهان و زمان ما زندگی می‌کرد؛ با این حال ارزش‌های او و قدر خدماتش را بیشتر پس از آنکه در خاک سرد آرمید و به سرای ابدی شتافت، دریافتیم.
وی با بیان اینکه قدردانی از هنرمند باید در زمان حیات او صورت گیرد، تصریح کرد: کاش به جای نثار تاج گل بر مزار او، در زمان حیاتش تبسم تحسین و نگاه ستایش را رو در رو به او هدیه می‌کردیم؛ اما افسوس که از میان ما رفت، پیش از آنکه آن‌گونه که باید او را بشناسیم.
استاندار اسبق فارس در دولت اصلاحات ادامه داد: پس از آنکه پژمان در سکوت از میان ما رفت، نامش در ایران و جهان پیچید و بسیاری تازه دریافتند که از ایران، از استان، از منطقه و از شهر ما چه گنجی برخاسته و چه رنجی کشیده است.
* پژمان؛ گنجی که دیر شناخته شد
این چهره فرهنگی با اشاره به سال‌های پایانی زندگی استاد پژمان گفت: استاد پژمان در خلوت و سکوت روزگار می‌گذراند و اگر همه این ستایش‌ها و تجلیل‌ها در زمان حیاتش صورت می‌گرفت و خود او این سخنان را می‌شنید و می‌دید، چه‌بسا بخش‌هایی از استعداد شگرف او که در گرد خلوت و ملال تنهایی پژمرده شده بود، بیشتر شکوفا می‌شد و آثار ماندگار بیشتری از او بر جای می‌ماند.
وی با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه جامعه به هنرمندان افزود: باید هنرمند را در زمان حیاتش دید، شناخت، شنید و از او آموخت؛ چرا که قدرشناسی پس از فقدان، هرچند ارزشمند است، جای آن نگاه و تحسین به‌هنگام را نمی‌گیرد.
* از لار تا وین؛ پژمان معمار پیوند موسیقی شرق و غرب
انصاری‌لاری در ادامه با اشاره به مسیر علمی و هنری احمد پژمان اظهار داشت: مرحوم پژمان در ایران و در محضر استادانی همچون حسین دهلوی و مرتضی حنانه موسیقی را آموخت و سپس برای تکمیل تحصیلات خود در یکی از سه پایتخت بزرگ موسیقی جهان، یعنی وین، راهی اتریش شد.
وی افزود: پژمان در وین از میراث موسیقیدانان بزرگ غرب همچون بتهوون، موتسارت و باخ بهره برد و توانست این میراث را با سنت‌های شرقی تلفیق کند و به‌عنوان یکی از پیشتازان و معماران پیوند موسیقی غربی با موسیقی اصیل ایرانی و شرقی، جایگاه خود را تثبیت کند.
دکتر محمد ابراهیم انصاری‌لاری با اشاره به آثار ماندگار پژمان در موسیقی فیلم و سریال گفت: از دهه پنجاه تا دهه هشتاد، بخش مهمی از آثار او را در موسیقی متن فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی می‌توان مشاهده کرد؛ آثاری همچون «پستچی»، «رگبار» و مجموعه‌های ماندگاری که بخشی از تاریخ موسیقی تصویری ایران را شکل داده‌اند.