مرضیه برومند کارگردان و فیلمنامهنویس پیشکسوت سینمای ایران، با استقبال از برگزاری جشنوارههای هنری در استانها، خواستار توقف تمرکز رویدادهای فرهنگی در تهران و گسترش آن به دیگر شهرهای کشور شد و بر لزوم شکلگیری سینمای بومی و حمایت از تولیدات محلی تأکید کرد.
مرضیه برومند در حاشیه چهل و سومین جشنواره جهانی فجر در شیراز در گفتوگو با ایرنا، از حس خوب خود به دلیل حضور در این شهر ابراز خوشحالی کرد.
وی گفت: خیلی خوشحالم که در شیراز هستم؛ این شهر زیبا، دوستداشتنی و مهربان است؛ از اینکه جشنواره اینجا در حال برگزاری است، بسیار هیجانزده هستم و امیدوارم این سنت و رسم ادامه پیدا کند.
* تمرکززدایی از پایتخت؛ مطالبه دیرینه هنرمندان
این پیشکسوت عرصه سینما با بیان اینکه رویدادهای هنری نباید تنها در تهران متمرکز باشند، افزود: خوب است که اینگونه رویدادها در سایر استانها و مراکز استانها نیز برگزار شود تا مردم بیشتری بتوانند از آنها استفاده کنند.
برومند از مسئولان شهری و استانی که در برگزاری این رویدادها مشارکت کردهاند، تشکر کرد و گفت: بسیار ممنونم از مسئولان شهر و همه کسانی که آمدند و کمک کردند و این هزینهها را تقبل کردند؛ امیدوارم این مهم ادامه پیدا کند؛ امیدوارم استانداریها و مسئولان سایر مناطق سرزمین ما نیز این رویه را ادامه دهند تا همه مردم در سراسر ایران از نزدیک در جریان این رویدادها باشند.
* لزوم شکلگیری سینمای بومی در استانها
وی در پاسخ به این سؤال که برگزاری چنین رویدادهایی تا چه اندازه میتواند به ساخت فیلمها و تولیدات مشترک بین ایران و کشورهای خارجی کمک کند، تأکید کرد: پیش از پرداختن به همکاری با کشورهای خارجی، باید به تولیدات درونمنطقهای بپردازیم که جای آن در کشورمان خالی است.
این کارگردان سینما بیان کرد: چرا نباید استان فارس، استان اصفهان و سایر استانها، سینمای خودشان را داشته باشند؟ چرا نباید سینمای بومی خودشان را داشته باشند و فرهنگ خودشان را معرفی کنند؟ این همه طبیعت بکر و زیبا، این همه آثار باستانی، باید در فیلمهایمان حضور داشته باشند؛ این کار هم به لحاظ معنوی و فرهنگی و هم به لحاظ بصری، فیلمهایمان را متمایز میکند.
* سینمای کودک؛ محروم از لهجهها و فرهنگهای محلی
برومند با اشاره به ظرفیتهای ویژه در حوزه سینمای کودک، اظهارکرد: میتوان در فیلمها شاهد لهجههای مختلف، آداب و رسوم گوناگون و موضوعات متنوع بود، مخصوصا در حوزه سینمای کودک که جای آن بسیار خالی است؛ همه بچههای ایران باید خودشان را در فیلمها ببینند، اما این اتفاق نمیافتد.
وی ادامه داد: متأسفانه بسیاری از تولیدات، تقلیلیافته و کوچک شدهاند، چرا که هزینهها بالا رفته است؛ مشارکت مسئولان استانها و ترغیب صاحبان سرمایه، کسانی که دستشان برای تولید باز است، میتواند بسیار کمککننده باشد؛ پس از تحقق این امر، گام بعدی میتواند برقراری مشارکت و همکاری با کشورهای دیگر باشد.
این هنرمند پیشکسوت در پاسخ به این سؤال که مردم منتظر تولیدات خوب شما هستند، آیا برنامهای برای کارهای جدید دارید؟، گفت: بالاخره هر کس که دغدغه فرهنگی دارد، برنامه دارد. اما برنامه به تنهایی کافی نیست؛ باید پول هم داشته باشیم.
برومند با بیان یک مثال عینی از شرایط خود افزود: به من میگویند خانم برومند چرا کار نمیکنی؟ من میخواهم کار کنم، اما به سرمایه نیاز دارم؛ این حرف فقط مربوط به من نیست؛ بسیاری از جوانان در همین شهر شیراز و استان فارس، دارای قابلیتهای فراوانی هستند؛ این جوانان پر از شور و انگیزه و ابتکار هستند، اما آیا به راحتی میتوانند سرمایه جذب کنند؟
* سینمای کودک در محاصره هزینههای سرسامآور
وی با اشاره ویژه به مشکلات تولید در حوزه سینمای کودک، خاطرنشان کرد: سینمای کودک، سینمای تخیل است و با تکنولوژی امروز، میتوانیم آثار بسیار متنوعی داشته باشیم، اما نداریم، چون هزینهها بالاست؛ وقتی هزینهها زیاد باشد، هنرمند ناخودآگاه خودش را محدود میکند و در نهایت نمیتواند با آثار مشابهی که در دسترس بچههایمان قرار میگیرد، رقابت کند.