امروز، شنبه، ۲۳ تیر ۱۴۰۳

پارکینگ در حال ساخت پشت بیمارستان دنا تبدیل به درمانگاه نشود!

بحث تخریب باغ های رویایی شیراز سال هاست نقل محافل گوناگون است. داستانی دنباله دار که گویا انتهایی ندارد در این بین در پی گذشت سال ها و تجویز نسخه های گوناگون اما میزان این باغات تنها در چند دهه اخیر از بیش از ۳هزار هکتار به کمتر از هزار هکتار کاهش یافته است، رقمی که روز به روز نیز از میزان آن کاسته می شود که یکی از دلایل آن را می توان حضور برخی سوداگرانی دانست که به طمع سود بیشتر آتش بر جان باغات شیراز می اندازند. 
 در این بین یکی از آسیب هایی که چند سالی است این بهشت سبز شیراز را تهدید می کند ساخت برخی اماکن عمومی در دل این باغات با استفاده از برخی ارتباطات از گذشته است که اگر جلوی پیش روی این به ظاهر مراکز خدمات عمومی گرفته نشود تا کمتر از چند دهه آینده تنها از این باغ ها داستانی شیرین و شاید چند پارک کوچک به عنوان نمونه ای از آن 
باغ های رویایی بر جا بماند.
یکی از پروژه‌هایی که با عنوان پروژه ای سلامت محور در حوزه باغات قصردشت اجرا و خود مسبب تخریب بخش های از ریه شیراز شد، ساخت چندین بیمارستان بود که در دل متمرکزترین فضای سبز شیراز از زمین سر بیرون آوردند. مراکزی به نام سلامت که بیشتر به منظور درآمدزایی برای سهامداران آنها توسعه پیدا می کنند و این نکته درست که شیراز پایتخت پزشکی کشور است و قطعا باید چنین مراکزی برای رونق گردشگری سلامت گسترش یابد اما بهای آن نباید با تخریب ارزشمندترین باغ ها و نگین سبز شیراز پرداخت شود، آن هم شیرازی که 
باغ های زیبایش در سراسر کشور مشهور بود و همواره این سؤال را در ذهن مردم باقی می گذارد که آیا جز باغات قصردشت جایی برای ساخت بیمارستان و اینچنین مراکزی وجود نداشت؟ 
در این بین اما چند وقتی است که صداهایی از اطراف بیمارستان دنا و برخی اهالی خیابان رادفر به گوش می رسد که خبر از اتفاقاتی ناخوشایندتر از ساخت این بیمارستان در دل باغ های قصردشت در 
سال ها قبل می دهند، خبرهایی که تا خبرنگار ما به آنجا سر نزد قابل باور نبود و آن ساخت و سازی است که گویا قرار است پارکینگ باشد اما شائبه ساخت بیمارستان دوم و یا درمانگاه فوق تخصصی وجود دارد.
این ساخت و ساز در زمینی به مساحت ۳۵۰۰متر از عرصه گروه یک باغات است که به عمق ۱۵ متر حفاری آن انجام و حتی فونداسیون آن اجرا شده و کارگران با سرعت در حال ساخت ساز هستند و همین باعث شد تا گزارشی تحقیقاتی تنظیم شود. 
حوالی سال ۱۳۷۳ بود که مجوز ساخت بیمارستانی در دل باغات قصردشت صادر شد که از همان ابتدا وصله ای ناجور در میانه نگین سبز شهر و باغ های متراکم آن بود. به هر صورت به رغم مخالفت های طرفداران محیط زیست کلنگ ساخت این مرکز در محل فوق به زمین زده شد، اما در ادامه و پس از تکمیل بیمارستان مشخص شد که مسئولین این بیمارستان اقدام به حذف قریب به ۲۰۰ پارکینگ پیش بینی شده جلو بیمارستان کرده اند. در این بین حوالی سال ۸۷ بود که این تخلفات از جانب شهرداری منطقه پیگیری شد و در نامه ای به مسئولین این بیمارستان اعلام شد که ضمن حفظ درختان شناسنامه دار و جلوگیری از قطع آنها محل پارک خودروهایی که خارج از بیمارستان در معبر عمومی است حذف و پارکینگ را به درون بیمارستان به محلی که برای پارکینگ تعیین شده بود، منتقل کنند که تا کنون نه تنها به این دستور عمل نشده بسیاری از درختان این محل نیز دیگر وجود ندارد که بخواهد قطع شود. در این بین ۱۹ خرداد ۱۴۰۰در دویست و شصت و نهمین نشست کمیسیون ستاد آبادگری باغات قصردشت درخواست مالک مبنی بر ساخت پارکینگ ۶ طبقه و تعریض گذر موجود مورد بررسی قرار گرفت و با ساخت پارکینگ ۶طبقه در زیرزمین و سه طبقه روی زمین موافقت شد.
حوالی شهریور سال ۱۴۰۱ بود که موضوع تخلفات این مرکز درمانی به ویژه در خصوص حذف پارکینگ های پیش بینی شده در طبقات زیرین این مرکز و تبدیل آنها به کاربری های دیگر پایشان را به کمیسیون ماده صد وقت کشید. گزارشی شامل ۳۱ مورد تخلف منتسب به این مرکز از اضافه بنا و تبدیل بنا گرفته تا اجرای پارکینگ‌هایی که تبدیل به بخش های دیگر شده است که  برای برخی از آنها رأی بازگشت به کاربری اولیه تأیید شده که این آرا هنوز که هنوز است اجرا نشده اند. 
این پایان کار نبود این را میشود از نامه ۳۰ آبان شهردار شیراز به مدیر کل دفتر امور شهری و شوراهای استانداری فارس دریافت، نامه ای که در بخشی از آن به صراحت به سوابق زمینی که تا سال ۹۳ به عنوان  گروه یک باغات مطرح و تغییر کاربری درآن غیر مجاز بود ذکر شده، اما پس از رایزنی‌های متعدد بیمارستان برای اجرای پارکینگ، برای رفع مشکل، در خرداد ماه سال ۱۴۰۳ در کارگروه امور زیربنایی با تغییر کاربری آن موافقت شد. 
در بخش دیگری از نامه شهردار به این نکته نیز اشاره شد که بر طبق مصوبه شورای شهر این مرکز مشمول پرداخت عوارض ارزش افزوده عرصه، ناشی از تغییر و تعیین کاربری حوزه باغات بوده و مالک حاضر به پرداخت آن نمی شود و با پیگیری های بسیار مقرر می شود که مدیریت بیمارستان این هزینه را پرداخت کند. در راستای کمک به این مرکز هم پیشنهاد می شود که عوارض ارزش افزوده 
فوق الذکر به صورت تهاتر از محل پروژه با واگذاری بخشی از سهام پارکینگ پرداخت شود. 
شهردار شیراز اما در حالی حتی حاضر به تهاتر مبلغ پرداختی با بخشی از پارکینگی که قرار است در این محل ساخته شود، شد که نه تنها هنوز مسئولین این بیمارستان با این درخواست موافقت 
نکرده اند بلکه شنیده ها حاکی از آن است که گویا قصد دارند محل پارکینگ فعلی را نیز به یک بخش درمانی و درمانگاهی تخصصی و درآمدزای دیگر تبدیل کنند و حتی شاید تنها طبقات زیرین را به پارکینگ تبدیل کنند که آن هم تنها کفاف کارکنانی را می دهد که در واحدهای درمانی طبقه روی آن فعالیت می کنند نه عموم مردم! 
اما در ادامه این مخالفت ها چند سؤال به ذهن متبادر می کند: اول اینکه که چرا بیمارستان حتی حاضر به مشارکت در ساخت پارکینگ با شهرداری نشده است؟ و چرا بیمارستان با پیشنهاد مالکیت منافع شهرداری از تعداد محدود پارکینگ در هر طبقه بابت ضمانت اجرایی پارکینگ مخالفت کرد؟ و آخرین سؤال اینکه شهرداری چه ضمانت اجرایی از بیمارستان دریافت کرده است که بعد از ساخت، پارکینگ تغییر کاربری پیدا نکند؟
از ۳۵۰۰متر از اراضی گروه باغات گروه یک در ضلع شرقی بیمارستان که بگذریم شاید بیشترین درخواست این باشد که حداقل محلی که با کاربری آن به عنوان پارکینگ موافقت شده، با همین کاربری تثبیت و اجرا شود و با سفارش هر فرد و نهادی به کاربری دیگری تغییر نیابد تا شاید کمی از مشکلات این محل نیز کاسته شود. 
حال جا دارد شهرداری شیراز جهت ضمانت اجرایی شدن پارکینگ و جلوگیری از تغییر کاربری از پارکینگ به درمانگاه تخصصی مانند برخی از پارکینگ های عمومی شهر یکی از سهامدار پارکینگ باشد،چرا که پس از تغییر کاربری پارکینگ دیگر اعتراض، شکوه و شکایت سودی ندارد، اما اگر مالکیت ملک به صورت مشروط به نام شهرداری انتقال داده شود این بهترین ضمانت برای جلوگیری از تغییر کاربری 
است.
 

نظرات کاربران
تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
  • نام و نام خانوادگی
  • آدرس ایمیل
  • نظر شما