امروز، چهار شنبه، ۲۷ شهریور ۱۳۹۸

امام حسین(ع) چراغ هدایت و ترسیم‌کننده خط سرخ شهادت

 حسین بن علی بن ابی طالب بن عبدالمطلب بن هاشم، از خاندان بنی هاشم است. او نوه حضرت محمد(ص) از فاطمه زهرا(س) است. پدر وی امیرالمؤمنین علی(ع)، نخستین امام شیعیان است. امام حسین(ع) دومین فرزند امام علی(ع) و فاطمه (س) است و برادرانی از جمله امام حسن مجتبی(ع)، حضرت عباس(ع)، محمد بن حنفیه و خواهرانی از جمله حضرت زینب (س) وام‌کلثوم دارد. امام حسین (ع) در شهر مدینه با تولد مبارک خویش جهان را نورانی نمودند. برخی تولد امام را سال سوم و برخی سال چهارم هجری نوشته‌اند. قول مشهور بین مورخان و محدثان، سال چهارم هجری است. درباره روز ولادت امام حسین(ع) اختلاف است. بنابر قول مشهور، ولادت آن امام در روز سوم شعبان بوده است. واژه «حسین» مصغر واژه «حسن»، به معنای نیکو. این نام را پیامبر بر این امام همام نهادند. در برخی احادیث و روایات این نامگذاری به الهام الهی منسوب شده و بر اساس برخی اقوال نام‌های حسن و حسین معادل شبر و شبیر، نام‌های پسران هارون هستند. شایان ذکر است که این دو نام از نام‌ها بهشتی‌اند که قبل از اسلام نزد مردم عرب سابقه‌ای نداشته‌اند. کنیه امام حسین(ع) «ابوعبدا...» است. رسول خدا(ص) هنگام ولادت امام، این کنیه را بر او نهاد. البته امام حسین(ع) فرزندی به نام عبدا... داشته که می تواند علت این کنیه باشد. نیز گفته‌اند: ابوعبدا... به معنای «پدر بندگان خدا» است. برخی علت وجود این کنیه را به این معنا دانسته‌اند؛ یعنی اگر قيام امام نبود، نشانی از دین خدا نمی ماند كه مردم عبد آن باشند؛ از اين رو او را پدرتمام بندگان خدا دانسته‌اند(ابوعلی)«ابوالشهداء » [=پدر شهیدان]، «ابوالاحرار» [=پدر آزادگان] و «ابوالمجاهدین» [=پدر جنگ کنندگان (در راه خدا)] از دیگر کنیه‌های حضرت امام حسین (ع) می باشد. 
* هدایتگری و نجات بخشی امام حسین(ع):
الف- پیامبر(ص) در حدیثی مشهور فرموده اند: إنَّ الحُسَینَ مِصباحُ الهُدی و سَفینَةُ النَّجاةِ. حسین، چراغ هدایت و کشتی نجات است. یکی از بركات فردى حضرت سيدالشهدا (ع) اين است كه او «چراغ هدايت» و «كشتى نجات» است. اگر چه همه پيامبران و  امامان (ع) چراغ ها و انوار هدايت و كشتي هاى نجات و رهايى اند، چنان‌كه پيامبر اسلام (ص) فرمود: «انما مثل اهل بيتى فيكم كمثل سفينة نوح من دخلها نجا، و من تخلف عنها هلك». همانا خاندان و اهل بيت من در ميان شما مانند كشتى نوح است كه هر كس داخل آن شود نجات پيدا كرده و هركس كه از آن تخلف كند هلاك خواهد شد. اما كشتى نجات حسين (ع) حركتش بر امواج سهمگین و گسترده دريا، سريع تر و لنگر انداختن و پهلو گرفتن آن بر ساحل هاى نجات آسان تر بوده و دايره بهره ورى و استفاده از نور مشعل وجود حسين (ع) وسيع تر است. در آن زمانى كه امواج بلند و سهمگين فساد و گناه بر پيكره نيمه جان جامعه اسلامى، و جان و دل مسلمانان، تازيانه مرگ مى زد و گرداب حوادث و توطئه ها و پليدي ها، خفتگان در بستر غفلت را بى رحمانه به قعر تاريكى و تباهى مىكشيد، در حقیقت اين حسين(ع) بود كه با قيام و نهضت الهى خود و شهادت و اسارت اهل بيت خويش، گرفتاران در اين اوضاع خطرناك را از درياى پر تلاطم ساخته شده به دست فتنه گر «بنى اميه» یزید 
لعنت ا... علیه نجات بخشيد و با كشتى رهايى خود، اين خفتگان و غافلان و گرفتاران را به ساحل نجات رهنمون ساخت. آرى، حسين (ع) «مصباح الهدى» است تا در اين ظلمت كده فانی دنیای خاکی، دليل و راهنماى راه باشد و  «سفينة النجاة» است تا در اقيانوس خروشان فتنه ها و گمراهی ها غرق شدگان را كه كشتى شكسته بودند فريادرس باشد. حسین چراغ هدایت است زیرا:  الف- در تاریکی هولناک هوا و هوس و 
سختی های روزگار و ظلمت دام های شیطانی هرکسی که دنبال چراغ هدایت حسینی راه نیفتد گمراه شده و دچار سردرگمی و هلاکت خواهد شد.
ب- جلو افتادن از چراغ هدایت و عقب ماندن از آن باعث هلاکت است.
ج- پیامبر خدا وظیفه مسلمانان بعد از خود حتی سحابه را نیز با پیروی از اهل البیت مخصوصاً امام حسین (ع) مشخص نموده اند چنانچه در حدیث دیگری فرموده اند «حسن و حسین دو امام اند چه قیام کنند و چه ساکت بنشینند»
د- از این حدیث عصمت امام حسین علیه السلام استفاده می شود چون:
اگر قرار باشد امام حسین علیه السلام خطا کند هدایتی را که خدا از مردم خواسته به خطا خواهد رفت و هدف خداوند از هدایت مردم به راه راست؛ لغو خواهد شد.
ه- در هر عصر و زمانی حرف امام حسین علیه السلام حجت است چون حدیث مطلق است.
و- نه تنها گفتار امام حسین علیه السلام بلکه تمام رفتار و کردار او نیز باید حجت باشد. و تخلف از آن جایز نیست.
* حسین کشتی نجات است زیرا:
الف- چنانچه کشتی حضرت نوح مایه نجات بشریت شد، هرکسی که بخواهد از غرق شدن در دریای خروشان دنیا و آلودگی هایش در عصر بعد از پیامبر اسلام صلی ا... و علیه 
و آله و سلم نجات پیدا کند باید سوار کشتی نجات امام 
حسین (ع) شود و الا هر کسی که باشد و هر جایی که باشد و هر مقامی که داشته باشد هلاک خواهد شد.
ب- در کشتی نوح علیه السلام حیواناتی که سوار شدند با ارزش تر از فرزند نوح (ع) بودند و کسانی که سوار این کشتی نشوند از حیوانات -سگ و خوک - 
پست ترند چون آنها لیاقت زنده ماندن داشتند ولی متخلفین و مخالفین امام حسین علیه السلام راه هدایت را ترک کردند و به دنبال شیطان راه افتادند (اولئک کالأنعام بل هم أضل سبیلا» نظیرسپاهیان منحرف کوفه).
ج- هرکسی که سوار کشتی نجات نشود در هر نقطه بلندی هم که خودش را قرار بدهد موج هلاکت اورا غرق خواهد نمود چون تنها راه نجات سوار شدن به کشتی اهل بیت مخصوصاً امام حسین علیهم السلام می باشد.
پی‌نوشت‌ها و منابع:
1- ابن عنبه، احمد، عمدة الطالب، ص۶۴ 
2- الکلینی، الکافی، ج۱، ص۴۶۳؛ شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۴۱؛ طوسی، ۱۴۰۱، همانجا؛ ابن عبدالبرّ، ج۱، ص۳۹۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، خامسه۱، ص۳۶۹؛ شیخ مفید، المقنعه، ص۴۶۷؛ الموفق بن احمدالخوارزمی، مقتل الحسین(ع)، ج۱، ص۱۴۳ 
3- ابن سعد، طبقات الکبری، ج۶، ص۳۹۹؛ یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۴۶؛ محمد بن احمد دولابی، الذریة الطاهرة، ص۱۰۲، ۱۲۱؛ ابوالفرج اصفهانی، ص۵۱؛ احمد بن یحیی البلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۰۴؛ محمد بن جریرالطبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج۲، ص۵۵۵؛ شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۷؛ علی بن الحسین المسعودی، التنبیه و الاشراف، ص۲۱۳ 
4- مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۰۱؛ شیخ مفید، مسار الشیعه، ص۶۱؛ محمد بن المشهدی، المزار[الکبیر]، ص۳۹۷؛ شیخ طوسی، مصباح ، ص۸۲۶ و۸۲۸؛ سید بن طاوس، اقبال الاعمال، ص۶۸۹-۶۹۰
5- فرائد السمطين، جوينى خراسانى، ج 2 ص 55
6- همان، ج 2 ص 46 
صدراله زین‌العبادی- پژوهشگر دینی(آموزش و پرورش فارس)

نظرات کاربران
تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
  • نام و نام خانوادگی
  • آدرس ایمیل
  • نظر شما